Wszystko o konfliktach

ZACHOWANIE SIĘ W OBLICZU KONFLIKTU

W trakcie konfliktu można wyróżnić piec stylów reakcji na konflikt. Są to:
- rywalizacja – jest to forma patrzenia na konflikt jak na grę do wygrania. Wygranie konfliktu oznacza sukces, natomiast przegrana – porażkę , utratę prestiżu., Człowiek który tak patrzy na konflikt dzieli ludzi na zwycięzców i pokonanych. Aby wygrać, używa zazwyczaj środków nie zawsze uczciwych. Reagowanie z pozycji siły ma swoje zalety, w sytuacjach krytycznych, gdy nie ma czasu na dyskusje i rozważania
- unikanie - to styl charakterystyczny dla ludzi dla których samo napięcie związane z konfliktem jest na tyle silne, ze wola się wycofać z konfliktu niż go rozwiązać. Zachowanie takie jest charakterystyczne dla ludzi, którzy prawdopodobnie przeżyli wcześniej na tyle silnie jakiś konflikt, ze teraz podświadomie go unikają, wycofują się już z każdego następnego konfliktu. Może tez być wynikiem przekonania, ze sam w sobie konflikt jest złem, zbędny i poniżający. Unikanie konfliktu może odbywać się na różne sposoby – fizyczne wycofanie się, odwlekanie, ignorowanie, pomijanie milczeniem. Taki styl reagowania jest przydatne gdy nie ma czasu na rozwiązywanie sporu lub przedmiot konfliktu jest czymś nieistotnym, bądź małe są szanse na rozwiązanie konfliktu.
- kompromis – opiera się na twierdzeniu, że ludzie nie mogą robić zawsze wszystkiego jakby chcieli, ale, że czasami muszą znaleźć wspólnie znaleźć wspólną drogę by jakoś współpracować. osoby, które reagują w ten sposób są przekonane, że ludzie powinni rezygnować z pewnych swoich celów i wykazywać zrozumienie dla interesów innych ludzi. W tym rodzaju zachowań każda ze stron może coś stracić i może coś zyskać w trakcie konfliktu. Jest to najczęściej stosowany styl rozwiązywania konfliktów. Stosowany jest on najczęściej gdy obie strony mają „równe” siły i wygórowane żądania. Kompromis jest wykorzystywany gdy brakuje czasu. Może on rozwiązać tymczasowo konflikt i później pomyśleć nad rozwiązaniem problemu
- łagodzenie- postępuje się wtedy zgodnie z życzeniem strony przeciwnej. Nie uwzględnia się tutaj swoich interesów tylko myśli się o dobrych relacjach ze strona przeciwna. Tak jak w przypadku unikania, uważa się tutaj, ze konflikt jest czymś złym. Łagodzenie jest dobre w momencie gdy zdamy sobie sprawę, ze rzeczywiście byliśmy w bledzie i chcemy skorygować nasze stanowisko wobec strony przeciwnej. Racjonalne jest również w przypadku gdy ewidentnie przeciwnik ma nad nami przewagę lub nam zupełnie nie zależy na danej sprawie.
- kooperacja – wiąże się wola zaakceptowania celów drugiej strony konfliktu, bez rezygnacji z własnych. Taki styl wynika z przekonania, ze zawsze można znaleźć rozwiązanie z danej sytuacji, które usatysfakcjonuje obie strony konfliktu. Nawet gdy na dany moment wydaje się ze nie można znaleźć „złotego środka”, kooperatorzy będą uważali, ze warto go poszukać.

Podobne artykuły

FAZY KONFLIKTU
Wiadomo, ze każdy spor jest inny i ma własny indywidualny przebieg. Gdy się jednak przyjrzymy można wyróżnić następujące fazy konfliktu –
- faza pierwsza gdy mówimy ze „jest cos nie tak”. Można zauważyć pierwsze objawy konfliktu.
- faza druga – to etap wzajemnej wrogości gdzie mamy do czynienia z narastającymi wyrzutami.
- faza trzecia – to rozładowanie napiec –awantura
- czwarta – konflikt wycisza się a strony SA w stanie oddzielić emocje od faktów.
- faza czwarta porozumienie umożliwia to dalsze współdziałanie i funkcjonowanie.
Inaczej jest gdy mówimy o przebiegu konfliktu w ujęciu międzygrupowym, możemy wyróżnić fazy:
- przed konfliktowa- antycypacja konfliktu przez członków organizacji, po obu stronach. Wówczas podejmowane są pierwsze kroki przygotowawcze, których celem jest zwiększenie zdolności grupy do poradzenia sobie z nimi.
- wzbudzanie konfliktu – w tej fazie pojawia się wzrost antagonistycznej aktywności wobec członków organizacji wobec przeciwnej strony. Towarzyszą jej zasadnicze zmiany w hierarchii...

ZACHOWANIE SIĘ W OBLICZU KONFLIKTU
W trakcie konfliktu można wyróżnić piec stylów reakcji na konflikt. Są to:
- rywalizacja – jest to forma patrzenia na konflikt jak na grę do wygrania. Wygranie konfliktu oznacza sukces, natomiast przegrana – porażkę , utratę prestiżu., Człowiek który tak patrzy na konflikt dzieli ludzi na zwycięzców i pokonanych. Aby wygrać, używa zazwyczaj środków nie zawsze uczciwych. Reagowanie z pozycji siły ma swoje zalety, w sytuacjach krytycznych, gdy nie ma czasu na dyskusje i rozważania
- unikanie - to styl charakterystyczny dla ludzi dla których samo napięcie związane z konfliktem jest na tyle silne, ze wola się wycofać z konfliktu niż go rozwiązać. Zachowanie takie jest charakterystyczne dla ludzi, którzy prawdopodobnie przeżyli wcześniej na tyle silnie jakiś konflikt, ze teraz podświadomie go unikają, wycofują się już z każdego następnego konfliktu. Może tez być wynikiem przekonania, ze sam w sobie konflikt jest złem, zbędny i poniżający. Unikanie...

STRATEGIE ROZWIAZYWANIA KONFLIKTOW
Podstawowa przyczyna powstawania konfliktów są niezaspokojone potrzeby. Gdy pojawia się niebezpieczeństwo pojawienia się konfliktu, nasz organizm, naturalne mechanizmy obronne psychologiczne reagują obroną lub atakiem.
Mechanizmy te, w większości wrodzone, pozwalają przetrwać, zachować w miarę stabilną strukturę relacji społecznych, poczucie wartości, szacunku do samego siebie. Reagujemy zazwyczaj automatycznie zarówno w sytuacji zagrożenia życia jak i w przypadku samooceny. Aby łatwiej te reakcje kontrolować powinniśmy poznać prawa nimi rządzone oraz umiejętności przewidywania efektów stosowania danych technik rozwiązywania konfliktów.
Do podstawowych strategii zaliczamy:
- ignorowanie- pomijanie problemu milczeniem w przekonaniu, że brak decyzji wywoła mniejszy konflikt, niż odrzucenie żądań. Najczęściej słucha stosuje te metodę tylko jedna strona konfliktu, czyli ta, która nie słucha argumentów strony przeciwnej, nie przyjmuje ich do wiadomości i nie chce ich zrozumieć. Takie zachowanie rodzi w drugiej stronie uczucie lekceważenia. W takiej sytuacji ludzie nawet o bardzo dużych chęciach rozwiązania problemu mogą się zniechęcić. Wtedy konflikt pogłębia się...

TECHNIKI RADZENIA SOBIE Z KONFLIKTAMI
W psychologii podawane są już gotowe, zdefiniowane techniki wspomagające efektywne radzenie sobie z konfliktami. W związku z tym, że jest ich bardzo wiele, tutaj wymienię tylko parę z nich:
- partycypacja podejmowania decyzji – uczestnictwo w podejmowanych decyzjach, budowanie przekonania strony o udziale w planowanych zmianach, decyzjach
- technika przeciwnych relacji – stosowana w momentach kiedy trzeba opanować agresję, polega na wywołaniu w rozzłoszczonej osobie reakcji odmiennych
- integratywne rozwiązywanie sporów- metoda nastawiona na współpracę. Istnieje przekonanie, że można razem wypracować rozwiązanie, które będzie akceptowane przez wszystkich. W tej metodzie naszym największym rywalem nie jest przeciwnik a problem. Metoda ta zakłada, że przejdzie się przez sześć kroków w następującej kolejności : przegląd i uwzględnienie wzajemnych stosunków; przegląd i uzgodnienie punktów widzenia; przegląd i uzgodnienie postaw; definiowanie problemu; poszukiwanie alternatyw; ocena i decyzja.
- negocjacje oparte na zasadach- istnieje przekonanie, że jest rozwiązanie satysfakcjonujące obie strony konfliktu. Negocjonowanie jest...