Wszystko o konfliktach

STYLE PROWADZENIA NEGOCJACJI

W obliczu konfliktu nie zawsze stosujemy negocjacje. Dzieje się to z dwóch powodów. Po pierwsze na konflikt reagujemy ucieczką lub atakiem, wynika to z faktu, że są to nasze naturalne mechanizmy obronne. Drugim powodem dla którego nie korzystamy z prowadzenia negocjacji w obliczu konfliktu jest fakt, że ;ludzie nie mają wystarczająco rozwiniętych wzorców i zachowań negocjacyjnych. A ten powód wynika z bardzo niskiej wiedzy na temat negocjacji. Nawet gdy już się pojawią elementy negocjacji, to ludzie nie dają sobie rady z trudniejszymi momentami w procesie negocjacji. Warto pamiętać, że negocjacja jest to sposób uzyskania od innych tego czego chcemy. Jest to zwrotny proces komunikowania się w celu uzyskania porozumienia w sytuacji, gdy strony są związane z jednej strony wspólnymi interesami a z drugiej przeciwnymi.
Możemy wyróżnić trzy rodzaje stylów prowadzenia negocjacji
1. Rywalizacyjny – jest to najmniej konstruktywny ze wszystkich styli i przynosi najwięcej szkód. Przypomina on grę w pokera, gdzie zawsze musi być przegrany i wygrany. Negatywna interpretacja w rywalizacji zaczyna się od samego podejścia do drugiej strony, gdy jest spostrzegana jako wróg. Wobec wroga zawsze jesteśmy podejrzliwi, nieufni i chcemy go pokonać w walce. Stosowanie takiego stylu jest możliwe, gdy mamy dużą przewagę i wiemy ze tak również pozostanie po zakończeniu konfliktu. Przy stosowaniu tego stylu są możliwe tylko dwie formy rozwiązania konfliktu: „przegrana – przegrana”; wygrana – przegrana”. Zakłada on pokonanie przeciwnika i osiągniecie maksimum korzyści. Jest to styl negocjacji „twardy” lub „pozycyjnym”.
2. Styl kooperacyjny –polega na dostrzeganiu różnych aspektów prowadzonych rozmów i takim układaniem mowy końcowej, by przynosiła jak najwięcej korzyści. Poszukiwanie wspólnego kierunku zakłada, że druga strona jest naszym przyjacielem. Jest to styl stosowany gdy obie strony się bardzo dobrze znają, lub gdy mają dalej ze sobą długo współpracować. Każda strona tutaj dba o swoje interesy ale nie kosztem drugiej strony. Negocjacje w tym stylu kończą się zawsze „wygrana – wygrana”. Jest to styl zwany miękkim. Kończy się uleganiem drugiej stronie, co za tym idzie – rezygnacją z własnych potrzeb.
3. Styl rzeczowy – Nie jest to styl ani miękki ani twardy. Jest to styl rzeczowy, gdzie stronę przeciwną traktuje się jako równorzędnego partnera. Wymaga on uczciwego dążenia do zgody, z założeniem, że będzie ona gwarantowała korzyści dla obydwu stron. Styl ten oparty jest o współpracę, inaczej zwany opartym na zasadach. Ma on prowadzić do rozsądnego kompromisu, co w efekcie ma przynieść wynik „wygrana – wygrana”

Podobne artykuły

ZAWÓD I PRACA ZAWODOWA
Zawód są to czynności które wymagają odpowiedniej wiedzy zawodowej, doświadczenia(kwalifikacji) oraz predyspozycji pracownika.
Można wyróżnić cztery różne ujęcia zawodu
1. Psychologiczne – określa je Tadeusz Nowicki. Definiuje on zawód jako opanowanie konkretnych czynności, konkretnych umiejętności niezbędnych do prawidłowego wykonywania i utrzymywania społecznej pracy. W tej definicji nie bierze się pod uwagę prestiżu zawodowego
2. Społeczne – mówiące o zawodzie jako podziale pracy wynikającego ze społecznego podziału pracy. Podział taki wymusza zaangażowanie psychologiczne i fizyczne. Wg tej definicji każdy zawód określa pozycję zawodową, standard życia i określone zachowanie oraz wygląd zewnętrzny.
3. Socjologiczne – Janusz Szczepański mówi o zawodzie jako o spójnym systemie czynności, stanowiącym źródło utrzymania, określającym pozycję społeczną. Także w swojej definicji mówi o zawodzie jako notorycznie wykonywanych czynnościach bez względu na kwalifikacje, jak również przez zawód określa grupę ludzi wykonujących tę samą pracę
4. Pedagogiczne –definicja Wiatrowskiego – włączająca również ujęcie ekonomiczne i socjologiczne mówiąca o ty, że zawód...

KLASYFIKACJA ZAWODÓW
Klasyfikacja zawodów mówi o usystematyzowanym podziale zawodów i specjalności jakie można znaleźć w gospodarce na świecie. Wymaga ona szczegółowych badań, ponieważ muszą być opisane pod względem warunków pracy i wymagań jakie ta praca stawia przed przyszłymi pracownikami.
Zawód lub specjalność zawodowa – zgodnie z określeniem Międzynarodowej Organizacji Pracy oraz polskiego Ministerstwa Pracy i Polityki Socjalnej to czynności wymagające przygotowania trwające przynajmniej trzy miesiące.
Przygotowanie zawodowe jest nabywane poprzez dwie różne drogi. Jedna jest to tylko nauka w szkole(np. prawnik. , druga szkolenie zawodowe(kierowca).
Obecnie nie jest niczym dziwnym zmienianie zawodów w trakcie swojej kariery. Dlatego ważna jest klasyfikacja zawodów, ponieważ ona określa formalne i rzeczywiste wymagania związane z daną pracą.
W Polsce określony jest przez Instytut Pracy i Spraw Socjalnych taryfikator specjalności zawodowej. Według danych z 1982 roku, obejmował on 2600 zawodów i specjalności zawodowych. Wyodrębniono wtedy 800 zawodów nierobotniczych, czyli umysłowych – nie związanych z produkcją i...

KWALIFIKACJE ZAWODOWE
Kwalifikacje zawodowe są to celowo utworzone cechy psychofizyczne człowieka, dzięki którym będzie dobrze wykonywał swój zawód.
Zawodoznastwo wyróżnia dwie podstawowe kategorie cech:
1. Uzdolnienia – czyli cechy wrodzone, uwarunkowane genetycznie w danej dziedzinie- np. zdolności humanistyczne albo ścisłe. Z punktu widzenia pracy zawodowej zazwyczaj zwraca się uwage na spostrzegawczość, koncentrację czy tez dobrą pamięć.
2. Cechy nabyte – są to wszystkie cechy których nauczyliśmy się w trakcie życia, nauki czy też praktyki zawodowej
Należy zwrócić jednak uwagę na fakt, że najłatwiej i najlepiej uczy się nam tego co sprawia przyjemność, czyli związane z cechami wrodzonymi. Tak więc cechy nabyte ściśle wiążą się z cechami wrodzonymi.
Możemy wyróżnić następujący podział kwalifikacji:
- Kwalifikacje formalne – związane z uzdolnieniami
- Kwalifikacje rzeczywiste - wyuczone, nabyte
Cechy te mają warunkować skuteczne działania w zawodzie
Składniki kwalifikacji zawodowych:
Grupa I – są o kwalifikacje fizyczne i zdrowotne (dotyczą szczegółowych pomiarów antropometrycznych, zdrowia, stanu...

PROCEDURY W DORADZTWIE ZAWODOWYM
Procedury w doradztwie zawodowym wskazują jakie czynności należy wykonywać aby udzielić porady zawodowej. Może ona dotyczyć albo wyboru odpowiedniej edukacji w celu uzyskania odpowiedniego zawodu, albo zatrudnienia w danym zawodzie.
Procedura ta obejmuje podstawowe czynności:
1. Badanie i analizę dokumentów jakie posiada kandydat
2. Badanie lekarskie
3. Badanie psychologiczne
4. Rozmowa kwalifikacyjna
5. Zatrudnienie na okres próbny (jest to sprawdzenie pracy dla obydwu stron, czy taka praca odpowiada kandydatowi i czy pracodawcy odpowiada pracownik)
6. Ostateczna decyzja o zatrudnieniu
Ostatnich dwóch punktów nie realizuje już doradca.
Najczęściej w doradztwie zawodowym spotyka się osoby, które potrzebują porady w celu wybranego danego zawodu. Dobór taki opiera się na dwóch twierdzeniach. Pierwsze mówi o warunkach pracy. Czyli należy wybrać taki zawód by zewnętrzne warunki pracy odpowiadały wewnętrznym warunkom osoby która ten zawód wykonuje(nie wyśle się drobnej osoby do przerzucania ciężkich rzeczy, czy też do pracy na budowie, bo nie da fizycznie rady). Drugie twierdzenie mówi nam o tym,...