Wszystko o konfliktach

Plusy i minusy konfliktów

W aktualnym pojęciu konfliktów organizacyjnych badacze zwracają uwagę na jego komponent percepcyjny, emocjonalny komponent zachowania oraz pozytywne, nie tylko negatywne cechy konfliktu. Istotne jest tutaj nastawienie pozytywne wobec konfliktu, oraz bardziej tolerancyjne podejście wobec osób które „straciły twarz” w wyniku konfliktu. Badacze stwierdzili, że konflikt jak każde zdarzenie społeczne ma swoje pozytywne jak i negatywne strony. Wszystko to jest uzależnione od czynników takich jak przedmiot konfliktu, stopień natężenia zarządzania konfliktem itd. Może on(konflikt) mieć charakter stymulujący a może też hamować rozwój organizacji bądź, w skrajnych przypadkach ją całkowicie zniszczyć. Według Cosera – jednego ze słynniejszych badaczy konfliktu, to jaki wpływ ma konflikt na wszelkie organizacje zależy od struktury społecznej w której występuje. Im bardziej jest ona sztywna a nie tolerująca i nie instytucjonalizująca konfliktu a tym samym posiada mniej mechanizmów „sterowania” konfliktem, tym bardziej prowadzi do kumulacji wzdłuż osi, czego przyczyną może być rozbicie wewnętrzne organizacji.
Do negatywnych skutków konfliktu zaliczmy:
- wprowadzenie destabilizacji i zamieszania w grupie
- powstanie stresu i niezadowolenia
- występowanie zakłóceń w funkcjonowaniu przebiegów organizacyjnych
- występowanie zakłóceń w konkurencji i w kooperacji marnowanie posiadanych zasobów
- obrona starych, stereotypowych procesów myślenia
- porzucenie racjonalnego sposobu myślenia i oparcie się na emocjach
Natomiast do pozytywnych skutków konfliktu można zaliczyć
- rozwój energii i aktywności przede wszystkim w sytuacji współzawodnictwa
- symulacja nowych idei i odkrywanie nowych pól działania
- zwiększenie spójności grupy
- krytyczna ocena może mieć wpływ na analizę własnego działania
- obniżenie napięcia, pokazanie w sposób jasny zrozumiały obowiązujących stosunków
- przedstawienie założeń do zmian organizacyjnych( w rezultacie niezadowolenia z obecnie obowiązujących)
Można stwierdzić, ze konflikt posiada pozytywne jak i negatywne elementy, czyli są ambiwalentne. Pomimo tego, ludzie twierdzą, że najlepsza organizacja to organizacja „bezkonfliktowa”. Podejście takie wynika stąd, że zdarzają się przypadki, gdy w obliczu konfliktu organizacja może się całkowicie rozpaść. Ale nie chodzi w dobrej organizacji o „bezkonfliktowość”, ale o przezwyciężanie konfliktów wewnętrznych i wykorzystywanie ich w interesie całej organizacji.

Podobne artykuły

Źródła konfliktów
Omawiając temat konfliktu nie można pominąć pytania o przyczynę konfliktów.
Według Chelpty i Witkowskiego podstawowe źródła konfliktów to:
- komunikacja – a dokładnie brak komunikacji, bledy w komunikacji. Ludzie w trakcie konfliktu zapominają ze aby się porozumieć potrzebna jest komunikacja. Typowym Bledem komunikacji jest generalizowanie, czy też osadzanie, krytykowanie. Takie zachowanie powoduje konflikty.
- kultura – różnice kulturowe i związane w związku z tym bledy w komunikacji. kulturowe podłoże konfliktów jest bardzo często elementem wielu sporów, które są na pozór niewidoczne decydują o jego przebiegu ale tez i o wyniku. Rządy krajów gdzie jest wielo kulturowość próbują przeciwdziałać im na drodze prawnej. Należy również pamiętać o tym, ze wśród przedsiębiorstw również występuje konflikt na tle kulturowym.
- odgrywanie ról- wchodzenie w role i wypełnianie jej – role które odgrywamy w życiu są źródłem ciągłym konfliktów. Analiza ról zajmuje się analiza transakcyjna, która wyróżnia trzy podstawowe role – dziecka, rodzica...

FAZY KONFLIKTU
Wiadomo, ze każdy spor jest inny i ma własny indywidualny przebieg. Gdy się jednak przyjrzymy można wyróżnić następujące fazy konfliktu –
- faza pierwsza gdy mówimy ze „jest cos nie tak”. Można zauważyć pierwsze objawy konfliktu.
- faza druga – to etap wzajemnej wrogości gdzie mamy do czynienia z narastającymi wyrzutami.
- faza trzecia – to rozładowanie napiec –awantura
- czwarta – konflikt wycisza się a strony SA w stanie oddzielić emocje od faktów.
- faza czwarta porozumienie umożliwia to dalsze współdziałanie i funkcjonowanie.
Inaczej jest gdy mówimy o przebiegu konfliktu w ujęciu międzygrupowym, możemy wyróżnić fazy:
- przed konfliktowa- antycypacja konfliktu przez członków organizacji, po obu stronach. Wówczas podejmowane są pierwsze kroki przygotowawcze, których celem jest zwiększenie zdolności grupy do poradzenia sobie z nimi.
- wzbudzanie konfliktu – w tej fazie pojawia się wzrost antagonistycznej aktywności wobec członków organizacji wobec przeciwnej strony. Towarzyszą jej zasadnicze zmiany w hierarchii...

ZACHOWANIE SIĘ W OBLICZU KONFLIKTU
W trakcie konfliktu można wyróżnić piec stylów reakcji na konflikt. Są to:
- rywalizacja – jest to forma patrzenia na konflikt jak na grę do wygrania. Wygranie konfliktu oznacza sukces, natomiast przegrana – porażkę , utratę prestiżu., Człowiek który tak patrzy na konflikt dzieli ludzi na zwycięzców i pokonanych. Aby wygrać, używa zazwyczaj środków nie zawsze uczciwych. Reagowanie z pozycji siły ma swoje zalety, w sytuacjach krytycznych, gdy nie ma czasu na dyskusje i rozważania
- unikanie - to styl charakterystyczny dla ludzi dla których samo napięcie związane z konfliktem jest na tyle silne, ze wola się wycofać z konfliktu niż go rozwiązać. Zachowanie takie jest charakterystyczne dla ludzi, którzy prawdopodobnie przeżyli wcześniej na tyle silnie jakiś konflikt, ze teraz podświadomie go unikają, wycofują się już z każdego następnego konfliktu. Może tez być wynikiem przekonania, ze sam w sobie konflikt jest złem, zbędny i poniżający. Unikanie...

STRATEGIE ROZWIAZYWANIA KONFLIKTOW
Podstawowa przyczyna powstawania konfliktów są niezaspokojone potrzeby. Gdy pojawia się niebezpieczeństwo pojawienia się konfliktu, nasz organizm, naturalne mechanizmy obronne psychologiczne reagują obroną lub atakiem.
Mechanizmy te, w większości wrodzone, pozwalają przetrwać, zachować w miarę stabilną strukturę relacji społecznych, poczucie wartości, szacunku do samego siebie. Reagujemy zazwyczaj automatycznie zarówno w sytuacji zagrożenia życia jak i w przypadku samooceny. Aby łatwiej te reakcje kontrolować powinniśmy poznać prawa nimi rządzone oraz umiejętności przewidywania efektów stosowania danych technik rozwiązywania konfliktów.
Do podstawowych strategii zaliczamy:
- ignorowanie- pomijanie problemu milczeniem w przekonaniu, że brak decyzji wywoła mniejszy konflikt, niż odrzucenie żądań. Najczęściej słucha stosuje te metodę tylko jedna strona konfliktu, czyli ta, która nie słucha argumentów strony przeciwnej, nie przyjmuje ich do wiadomości i nie chce ich zrozumieć. Takie zachowanie rodzi w drugiej stronie uczucie lekceważenia. W takiej sytuacji ludzie nawet o bardzo dużych chęciach rozwiązania problemu mogą się zniechęcić. Wtedy konflikt pogłębia się...